Capitòl XII - De la constància

• E lo jòc de la constància consist principalament d'endurar valentament los desavenis qu'an pas de remèdis
• Vesètz aici clarament e plenament l'edat del savi estoïc " Son èime demora inflexible, sas lagremas gotan de bada"

Capitòl XI - De las Prediccions

• Tant aimariái mai reglar mos afars amb l’ajuda dels dats que per aquels pantais
• Mas i an d’interès, perque a-n-aquela parladura fosca, ambigua e fantastica dels téxtes profetics, lors autors balhan pas cap de sens clar, pr’amor que la posteritat pòsca i aplicar lo que li agradarà

Capitòl X - Del parlar lèst e tardiu

• Me teni pas ben en ma possession e disposicion : l’azard i a mai de drech que ieu, l’escasença, la companhiá, la brandida de ma votz ela meteissa, tira mai de mon èime, que non pas i troba quand la sonda e me’n servi devèrs ieu
• Aquò m’arriba tanben, que me trobe pas ont me cerci : e me trobi mai per rencontra, que per l’inquisicion de mon èime

Capitòl IX - Dels messorguièrs

• De vertat la mentida es un marrit vici. Sèm pas qu’òmes e nos tenon los uns e los autres que per la paraula
• Se coma la vertat, la mentida aviá pas qu’una cara, nos entendriam melhor ambe ela : perque prendriam per segur lo contrari de çò que diriá lo messorguièr. Mas lo revèrs de la vertat a cent mila caras e un camp indefinit. Los Pitagorencs fan lo ben segur e finit, lo mal infinit e malsegur

Capitòl VIII - De l’òci

• L’arma qu’a pas ges de tòca demostrada, se perd : que coma òm ditz, aquò’s essèr enlòc, que d’essèr pertot

Capitòl VII - Que l’intencion jutja nos accions

• Me gardarai, se o pòdi, que ma mòrt diga quicòm que ma vida n’aja primièrament dicha e apèrtament

Capitòl V - Se lo cap d’una plaça assetjada deu sortir per parlamentar

• Me fisi facilament a la bona fe d’autrú: mas mal facilament o farai alara que deuriái a pensar de l’aver fach puslèu per desespèr e fauta de còr que per franquesa e fisança de sa leialtat.